Voorganger: Ds. A. Hakvoort Jezus, Licht in de duisternis
Tekst van vandaag: Mattheüs 4 : 12 – 25

In de periode dat Israël door de Romeinen werd overheerst, waren er ook opstanden. De
geschiedschrijver Flavius Josephus schreef hierover.
Eén van die verhalen gaat over de opstand bij Magdala in 67 na Christus. Het evangelie van Mattheus
dateert ook uit die tijd. Het bloedbad van Magdala zou de mensen nog vers in het geheugen kunnen
liggen. Tijdens de Romeinse bezetting moesten de mensen op hun tellen passen.
Onze tekst begint met de opmerking, dat Johannes gevangen genomen was door Herodes. Het is de
aanleiding dat Jezus vertrekt. Johannes riep op tot bekering en kondigde de komst van Jezus aan.
Jezus ziet het gevaar, wijkt uit naar Galilea en verkondigt daar het Evangelie.
Galilea wordt het land van de heidenen genoemd. En juist dáár begint Jezus Zijn werk als licht voor
het volk dat in duisternis leefde. Jezus werkgebied is niet Jeruzalem, niet de tempel maar Galilea
waar de heidenen wonen. Onder hen gaat Hij wonen. Hij schijnt er als een lamp in het donker.
Ook in onze tijd is er duisternis. Mensen worden onder de voet gelopen en onderdrukt. Maar juist
dan moet het evangelie klinken.
In Galilea roept Jezus onder de heidenen volgelingen, die apostelen worden. Zij moeten Zijn
boodschap uitdragen. Zo zijn wij ook geroepen om mensen te vertellen wie Jezus is en wie Hij juist
opzoekt. Hij is er voor mensen, die het spoor bijster zijn. Het Evangelie is heilzaam.
Wij hebben niet te maken met onderdrukking, maar toch ervaren veel mensen druk; klimaatcrises,
woningnood, politiek machtsvertoon. De kerk heeft de opdracht om er te zijn voor mensen in nood,
mensen die het spoor bijster zijn en bang zijn.
God is Koning. Laat Jezus uw gids zijn. Je kunt je laten ontmoedigen door de donkerte van de tijden.
Wat is het dan geweldig, dat wij elke week mogen beginnen met het luisteren naar dit Evangelie,
naar de woorden van God tegen de moedeloosheid; dat we hoop mogen ontvangen, gegronde hoop
dat Jezus leeft.

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 18 januari
• Preek van de week, zondag 28 december
• Preek van de week, zondag 21 december
• Preek van de week, zondag 14 december
• Preek van de week, zondag 7 december

Voorganger: Ds. A. Hakvoort Eén van Geest
Tekst van vandaag: Efeze 4 : 1 – 13

Efeze was een grote havenstad aan de westkust van het huidige Turkije. De bevolking was een
mengelmoes van mensen uit diverse streken, diverse culturen en diverse godsdiensten, zoals we
tegenwoordig ook zien in de grote steden. Samen in één stad, maar toch elk met een eigen cultuur.
Er was ook een Christengemeente met mensen vanuit al die verschillende culturen. In die gemeente
zouden cultuurverschillen geen rol moeten spelen, maar er blijkt toch onverdraagzaamheid te zijn;
vooral tussen Joden en niet-Joden.
Paulus zegt: “Eenheid is niet iets dat wij bewerkstelligen. Het is de eenheid van Christus”. Het bloed
van Christus heeft de verschillen weggewassen.
Christus heeft de mensen met God verzoend en ook de mensen onderling. Het bijzondere van de
verkondiging van Paulus is, dat iedereen een huisgenoot van God mag zijn. Niemand is meer dan een
ander. De kerk begint met deze samenroeping door de Here Jezus. Wij kiezen niet elkaar. Christus
brengt ons bij elkaar. Dat is lastig voor ons, want wij kiezen onze vrienden het liefst zelf.
Noodzakelijke eigenschappen om een gemeente te vormen zijn: nederigheid, verdraagzaamheid,
zachtmoedigheid en geduld en vredelievendheid. Je moet elkaar accepteren zoals we zijn; ook als we
elkaar niet liggen. Dat vergt een voortdurende training in Christen zijn.
In onze werkelijkheid zoeken we een kerk waar we ons thuis voelen. De kerk moet een warm bad
zijn. Daarmee hebben we het christen zijn gemakkelijk gemaakt, de kerk een soort wellness centrum
terwijl het feitelijk meer een fitnessclub zou moeten zijn.
Als Paulus dit schrijft, zit hij in de gevangenis. De berichten over onenigheid in de gemeente zullen
hem pijn gedaan hebben. Ook in onze situatie moet het ons pijn doen als we denken aan kerken die
vervolgd worden. We delen één brood en drinken uit één beker. Daarin moeten we de eenheid
beleven. Niet alleen binnen de gemeente, maar ook met andere Christenen. Het is een oefening in
vredelievendheid en Geestelijke fitheid om steeds meer toe te groeien naar de eenheid in Christus.

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 28 december
• Preek van de week, zondag 21 december
• Preek van de week, zondag 14 december
• Preek van de week, zondag 7 december
• Preek van de week, zondag 30 november

Voorganger: Ds. A. Hakvoort Christus zien, dan sterven
Tekst van vandaag: Jesaja 52 : 7 – 10 en Lucas 2 : 22 – 35

Wat kun je uitzien naar je pensioen en wat is het dan frustrerend als die datum, vlak voordat het
moment daar is, wordt opgeschoven. In Lucas 2 is ook iemand die met pensioen gaat. Simeon zegt:
“Nu laat u Heer uw knecht in vrede heengaan”. Hij wordt rechtvaardig, vroom en Godvrezend
genoemd èn hij leeft in gespannen verwachting. Hij is een wachter, een waker die wacht op de
vertroosting van Israël. Hij ziet de nood van het volk Israël. Hij klaagt niet. Hij kijkt uit naar betere
tijden, die God zelf heeft beloofd. De Heilige Geest was over hem. Of hem dat gelukkig maakt? Hij
was rechtvaardig en zou de dood niet zien voordat hij Christus had gezien. Maar het maakt hem ook
onrustig. Dan drijft de Geest hem op een gegeven moment naar de tempel, een voor hem bekende
omgeving. Maar tussen al de andere mensen ziet hij Jezus en weet: Dit is hem.
Hij ziet in het kleine kwetsbare kindje de verlosser. Hij is als een kind zo blij. Hij is ontslagen van zijn
dienstverband en krijgt rust. Gods belofte wordt heerlijk vervuld. “Nu laat u Heer uw knecht gaan”.
Als je verlangt naar het moment, dat God in je leven komt, ben je niet vrij. Je hebt verplichtingen. Als
het Woord eenmaal in je leven komt, kom je er niet meer los van. Het roept je op om te geloven in
Jezus Christus. Een heilzame gebondenheid.
Bindend, maar ook bevrijdend. “Nu laat U Heer Uw dienstknecht gaan in vrede”. Simeon heeft zijn
levensdoel bereikt. We weten niet hoe lang Simeon nog heeft geleefd. Misschien wel 30 jaar en heeft
hij Jezus’ optreden en onderwijs meegemaakt. Zo krijgen wij het woord van God in onze handen
gelegd in verwachting van de vervulling van de belofte.
Wij verwachten een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Ook wij wachten zonder te weten hoe lang.
Tot die dag bindt het Woord van God om te blijven bidden en te blijven wachten.

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 21 december
• Preek van de week, zondag 14 december
• Preek van de week, zondag 7 december
• Preek van de week, zondag 30 november
• Preek van de week, zondag 23 november

Voorganger: Ds. D.J.T. Hoogenboom Het Ja-woord van het geloof
Tekst van vandaag: Lucas 1 : 26 – 38

Soms heb je het gevoel dat de belofte van God je door de vingers glipt. Zo dacht ook Zacharias, dat
hij en zijn vrouw geen kinderen zouden krijgen. Op het cruciale moment in zijn leven blokkeerde hij
en kon de zegen van God niet doorgeven.
In een uithoek van Israël, Nazareth in Galilea verschijnt een engel aan Maria. Ze is afkomstig uit een
geslacht van koningen, maar er lijkt niet veel over van de gloriedagen van de vroegere
koningschappen van Israël. De groet van de engel luidt in het Grieks “Wees blij, want er is genade”.
Je mag in het licht staan. Je moet je kind Jezus (redder) noemen. God zal Hem de troon van zijn vader
David geven.
God zegt ook tegen u en jou: Je mag in het licht gaan staan. Ik ben bij je. Ik vergeef het verleden en
breek de toekomst voor je open. Aanvankelijk schrikt Maria. Blijkbaar is de belofte voor haar te groot
om te bevatten want ze vraagt: Hoe zal dit gebeuren? Het antwoord van de engel is: “De Heilige
Geest zal over je komen. Kracht van de allerhoogste zal je als een schaduw overdekken. Daarom zal
het kind, dat geboren wordt heilig worden genoemd en Zoon van God.” waarop Maria zegt: “De Heer
wil ik dienen. Laat met mij gebeuren wat u hebt gezegd.” In tegenstelling tot Zacharias beweegt
Maria mee met de boodschap.
Dat willen wij ook. Meebewegen met Gods plan. Maar hoe dan en wat dan?
Het is niet iets tussen Jozef en jou, Maria. Het is tussen God en jou. De Heilige Geest zal over jou
komen.
Voor God is niets onmogelijk Kijk maar naar je tante Elizabeth. Zij is zwanger. Ga naar haar, praat met
haar en zie hoe God doorgaat met zijn plan uit te rollen.
De spanning van Maria is ook de spanning van ons. Laten wij God binnen als Hij zich aandient? Bidt
met Maria, Mij geschiede naar Uw woord. Ik geef mij over aan Gods belofte.

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 14 december
• Preek van de week, zondag 7 december
• Preek van de week, zondag 30 november
• Preek van de week, zondag 23 november
• Preek van de week, zondag 16 november

Voorganger: Ds. A. Hakvoort De ongelovige priester
Tekst van vandaag: Lucas 1 : 1 – 25

Als je naar een baan solliciteert, moet je referenties opgeven. Als zij een getuigenis kunnen geven
zoals de bijbel geeft over Zacharias en Elizabeth, zit het wel goed. Voorbeeldig, rechtvaardig en
onberispelijk zijn ze. Dat betekent, dat ze volgens de regels en héél dicht bij God leven en daardoor
ook dicht bij de vergeving van zonden. Zij lezen de geschiedenis van Israël en bidden elke dag:
“Vergeef ons en kom spoedig ons bevrijden.” Desondanks zijn ze niet volmaakt gelukkig. Elizabeth is
onvruchtbaar. Zacharias en ook Elizabeth zijn als Abraham en Sara, oud en hun kinderloosheid is
onomkeerbaar. Bij Abraham en Sara is het uiteindelijk anders gelopen, maar doet God dat soort
dingen nog? Dat Hij u en jou op een bijzondere manier inschakelt voor Zijn heilsplan?
2 Keer per jaar mag de afdeling van Zacharias een week lang in de tempel de meest heilige dingen
doen op de meest heilige plek. Door loting mag hij deze keer het Heilige der heiligen binnengaan. De
enige keer in zijn leven. Hij had er op zijn oude dag misschien niet meer op gerekend. Zacharias volgt
gespannen de vaste rituelen en gebeden. Op dit bijzondere moment verschijnt een engel van de
Heer. Wat zal Zacharias geschrokken zijn. God verschijnt aan hèm? Hij kan de boodschap niet geloven
terwijl hij weet, dat God via onvruchtbare vrouwen als Sara, Rebecca, Rachel en Hanna de
wonderlijke geschiedenis van Israël schreef. Hij vraagt om een teken en dat krijgt hij. Hij kan deze
voor hem unieke dienst niet afmaken met de zegen. God doorbreekt het ritueel.
Zacharias komt thuis als een priester met een gebrek en God heelt zijn vrouw Elizabeth. Zij wordt
toch nog zwanger.
Wees wakker, zodat, als God verschijnt op een manier, of een moment dat je het niet verwacht, je er
niet buiten valt, als Hij jou roept om jou bij Zijn plan te betrekken. Het is tegelijkertijd ook troostvol,
dat onmogelijkheden, die wij zien, de Here niet tegen kunnen houden om hemel en aarde samen te
brengen tot zijn eer.

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 7 december
• Preek van de week, zondag 30 november
• Preek van de week, zondag 23 november
• Preek van de week, zondag 16 november
• Preek van de week, zondag 2 november

Voorganger: Ds. A. Hakvoort Geroepen om gemeenschap te zijn
Tekst van vandaag: Handelingen 2 : 41 – 47

Iedereen heeft wel de behoefte om ergens bij te horen. Toch is de eenzaamheid vooral onder de
jongeren toegenomen met de opkomst van social media.
Voor de kerk ligt hier een enorme kans. De kerk is de gemeente van de Heer Jezus Christus. Het
gemeente zijn is zo wezenlijk voor ons geloof, dat het in de geloofsbelijdenis is opgenomen als de
gemeenschap der heiligen.
Het woord ecclesia wordt gebruikt. Dat betekent dat je wordt weggeroepen uit je netwerk en apart
gezet om je te verbinden aan God. Maar al die weggeroepen mensen vormen ook weer een
gemeenschap (koinolia). Je deelt niet zomaar interesses. Je bent samengeroepen door Jezus om deel
te hebben aan Hem en te delen in zijn gaven: de vergeving van zonden, het eeuwige leven en het
vervuld zijn met de Heilige |Geest.
De eerste groep Christenen kwam elke dag bij elkaar in de tempel, kregen onderwijs van de
apostelen, komen bij elkaar thuis, breken het brood en bidden en zingen samen.
Het was een opvallende groep mensen destijds. Samen avondmaal vieren was heel typisch voor de
eerste gemeente. Jezus zei bij het laatste Avondmaal: “Blijf dit doen als ‘gezin’ van God.”
Als wij avondmaal vieren is Jezus de gastheer. Wij schuiven aan aan Zijn tafel. We ervaren de
gemeenschap met Christus en ook de onderlinge gemeenschap. We delen samen dat Christus voor
ons gestorven is. Ieder is een ledemaat van het lichaam van Christus. Als je gemist wordt, doet dat
dus pijn.
Die eerste gemeenschap volhardde. Daaruit blijkt, dat het moeilijk was. Ze werden bedreigd door het
natuurlijk egoïsme van de mens. Dat geldt ook voor ons. We liggen elkaar misschien niet zo. Dat kan
spanningen opleveren, maar door volharden leer je elkaar beter kennen en accepteren en als iemand
zich wil onttrekken aan de gemeente doet dat pijn. Een ledemaat laat los.
Avondmaal vieren is de gemeenschap van heiligen beoefenen, verbonden met elkaar en met de kerk
van alle tijden en plaatsen door Jezus Christus.

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 30 november
• Preek van de week, zondag 23 november
• Preek van de week, zondag 16 november
• Preek van de week, zondag 2 november
• Preek van de week, zondag 26 oktober

Voorganger: Ds. A. Hakvoort Identiteit
Tekst van vandaag: 1 Korinthe 3 : 21 – 4 : 5

Je identiteit bepaal je niet zelf. Die wordt bepaald door je omgeving. Iedereen heeft wel mensen die
hij of zij als voorbeeld ziet. Je volgt ze en doet na wat zij doen.
Door wie laat jij je denken en doen beïnvloeden? Je kunt Paulus zien als een influencer. Hij
verkondigde het evangelie aan talloze mensen, die zich door hem lieten beïnvloeden. In Korinthe
waren Christenen, die hem als het ware als hun idool beschouwden. Maar anderen identificeerden
zich meer met Petrus of met Apollos. Paulus vond dat opscheppen en aanleiding geven tot jaloezie
helemaal niks. Zijn stelling is: “Alles is van u, maar u bent van Christus en Christus is van God.”
Hij noemt zichzelf een dienaar van Christus. Zijn eigenwaarde wordt niet door anderen bepaald. Zo
kunnen ook wij zijn of zouden graag zo willen zijn, maar internet en mensen om ons heen doen ons
bepalen hoe anderen over ons denken. Paulus voegt nog iets opmerkelijks toe: “en hoe ik over
mijzelf denk is evenmin van belang.”
Hij stelt, dat hij betrouwbaar moet zijn als dienaar van Christus. Het gaat er om hoe Jezus over mij
denkt. Dat is de identiteit in Christus. Je niet laten bepalen door hoe je over jezelf denkt is voor
mensen een bijna onmogelijke opgave. Toch zegt Paulus dat. “Hou op met oordelen en wacht de tijd
af dat de Heer komt. Hij zal oordelen en aan het licht brengen wat verborgen ligt.” Hij tilt ons boven
onszelf uit en zegt: Jij staat boven alles. Je bent van Christus en Christus is van God. Daarom is wat Hij
van jou vindt doorslaggevend. En Jezus zegt: “Je hoort bij mij en daarom hoef je voor mijn oordeel
niet bang te zijn.” Hij heeft het oordeel al voor ons gedragen.
Stop met oordelen over anderen en met anderen te laten oordelen over jou. Dan schaam je je er ook
niet voor om toe te geven, dat je Christen bent.
Wie zijn wij? Wij zijn van Christus.

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 23 november
• Preek van de week, zondag 16 november
• Preek van de week, zondag 2 november
• Preek van de week, zondag 26 oktober
• Preek van de week, zondag 19 oktober

Voorganger: Ds. A. Hakvoort Een graf als begin van de belofte
Tekst van vandaag: Genesis 23 en Hebreeën 11 : 13 – 16

In de bijbel is het gebruikelijk, dat je begraven wordt bij je voorouders. Maar Sara sterft in een
vreemd land ver van haar geboortegrond. Ze heeft haar leven vol vreugde, verdriet, geloof en
ongeloof met Abraham gedeeld. De dood van Sara zal dan ook voor Abraham een ingrijpende
gebeurtenis zijn geweest. Sara moest begraven worden, maar waar? Zij waren vreemdelingen in het
land. Het is nog steeds het beloofde land, het land van nog niet. Ze moest worden begraven in
vreemde grond.
Dan volgt er een onderhandelingsproces. Abraham stelt zich bescheiden op. Hij heeft niets, maar
God heeft alles. Hij vraagt de Hethieten om een graf in eigendom. Ze beschouwen hem als een vorst
en als vriend, maar een eigen graf vinden ze een stap te ver. Dan gaat Abraham verder. Hij heeft zijn
oog laten vallen op een bepaalde grot en vraagt of de aanwezigen er bij Efron, die zelf ook aanwezig
is, op willen aandringen om de grot aan hem over te doen. Efron noemt vervolgens een astronomisch
bedrag in de verwachting, dat Abraham zal afhaken. Maar Abraham dingt niet eens af. Het graf voor
Sara wordt duur gekocht en zo wordt ze op eigen grond begraven. De vervulling van Gods belofte van
een eigen land begint bij het graf van Sara.
Een graf is een plek van herinnering. Maar dit geeft aan, dat een graf ook een vooruitzicht kan zijn
naar een toekomst. Dat geldt ook voor alle graven van wie in Christus gestorven zijn. Een vooruitblik
naar het koninkrijk van God. Als zaad, dat in de akker wordt gestrooid, ontkiemt, groeit en vrucht
draagt. Zo is Jezus ook begraven in een grot in Jeruzalem, maar Hij werd op de derde dag opgewekt
en zijn graf werd een open deur naar het nieuwe leven.
Zo is de dood van ieder die gelooft het teken van een nieuw begin, een nieuwe hemel en een nieuwe
aarde. Een nieuw begin, dat God ons belooft.

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 16 november
• Preek van de week, zondag 2 november
• Preek van de week, zondag 26 oktober
• Preek van de week, zondag 19 oktober
• Preek van de week, zondag 12 oktober

Voorganger: Ds. A. Hakvoort Wat God van Abraham te weten komt en wat Abraham van God te weten komt.

Tekst van vandaag: Genesis 22 en Hebreeën 11 : 17 – 19
Het klinkt voor ons onbegrijpelijk, dat God van Abraham vraagt om zijn zoon te offeren. 25 Jaar
hebben Abraham en Saraï gewacht op de komst van Isaäc en in dit hoofdstuk verdiept de beproeving
zich. Gods bevel: ”Neem je zoon mee en ga op weg” begint met een reeks mokerslagen. Het is in
strijd met alle voorgaande beloftes van God over een groot nakomelingschap.
In die tijd waren kinderoffers geaccepteerd, maar dan steeds op initiatief van de ouders om iets van
de goden gedaan te krijgen. Het offer van Isaäc is een initiatief van God zelf. Het is een beproeving en
God weet dat Abraham deze beproeving aankan. Hij wil Abraham laten schitteren.
God kan terugnemen, wat Hij heeft gegeven. Vergelijk dit eens met het verhaal van Job, die alles
verloor ondanks zijn sterk geloof. Ooit moest Abraham zijn verleden, zijn familie loslaten en op weg
gaan.
In dit hoofdstuk moet Abraham zijn toekomst in Gods hand leggen. En Abraham is zo overtuigd van
de almacht van God, dat hij Isaäc offert. Maar hij krijgt hem weer terug.
Het leidt tot de vraag aan Abraham: “Wie is die god van jou, dat je je zo aan hem overgeeft?”
God voorziet zelf in een offer, de ram die in de struiken vast zit. Als God een offer wil, voorziet Hij zelf
in dat offer. Sindsdien offert Israël voor iedere eerstgeborene een dier als teken van vertrouwen, dat
Hij in alles voorziet. Ook als wij falen, als wij ontrouw blijken, blijft Hij trouw. Dan voorziet Hij in het
verzoeningsoffer.
Op de berg Moria, waar Salomo de tempel bouwde zijn sindsdien vele offers gebracht. En al die
dieren wezen heen naar Het Lam van God.
Want God had de wereld zo lief, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon, die Hij zo liefheeft, Jezus Christus niet
heeft gespaard, maar hem

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 2 november
• Preek van de week, zondag 26 oktober
• Preek van de week, zondag 19 oktober
• Preek van de week, zondag 12 oktober
• Preek van de week, zondag 7 september

Voorganger: Ds. A. Hakvoort Een lach en een traan
Tekst van vandaag: Genesis 21 : 1 – 14 en Johannes 8 : 51 – 58

In de kerk lachen we niet zo veel. Dat hoort niet wordt er gezegd. Je ontmoet er God en daar past
alleen eerbied bij.
Je leest ook nergens dat Jezus lachte. Hij zal het ongetwijfeld wel hebben gedaan. Van God lees je
wel, dat Hij lacht. Bijvoorbeeld in Psalm 2, een spottend lachen om hoogmoed van leiders van deze
wereld.
In de tekst geeft God reden tot uitbundig lachen. In de tent van Abraham en Sara was niet veel
gelachen door het verdriet over de kinderloosheid en toen Ismaël kwam, boterde het ook niet meer
tussen Sara en Hagar.
Sara lacht nu van vreugde, waar het eerder schamper lachen was, toen God zei, dat ze een kind zou
baren. Als we de bijbel lezen, komt het op ons mensen ook over, dat beloftes van God belachelijk
zijn. Als de zoon geboren wordt, wordt gezegd: De Heer (niet Abraham) zag om naar Sara en gaf haar
een zoon. Hij gaf haar wat Hij haar had toegezegd. De nadruk ligt hier op de kracht en
betrouwbaarheid van God.
De grote woorden van God botsen steeds op ons ongeloof. Wij denken dat iets niet kan, maar voor
God is niets te wonderlijk. Hij schiep immers de hemel en de aarde en de mensen. Hoe staat het met
ons geloof in de belofte van God en de belofte van Jezus, dat Hij terugkomt?
Als Ismaël spottend lacht om het feest voor Isaac, eist Sara, ondanks dat zij zelf Hagar in het verhaal
heeft betrokken, dat Abraham Hagar en Ismael wegstuurt. Het is onderdeel van Gods plan. Abraham
wil niet, maar moet toch. Het zal een verdrietig moment voor hem zijn geweest.
Jezus verwoordde het zo: Wie zijn vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mij niet waard. Het klinkt
als een onmogelijke situatie. Wanneer lachte je voor het laatst omdat de Heer je zo blij maakte?
Wanneer moest je huilen omdat je iets moest loslaten, dat je niet wilde loslaten?

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 26 oktober
• Preek van de week, zondag 19 oktober
• Preek van de week, zondag 12 oktober
• Preek van de week, zondag 7 september
• Preek van de week, zondag 31 augustus